Vraagje over "overgenomen" hond na overlijden eigenaar.

Ik vraag dit niet voor mezelf, maar voor een wat ouder echtpaar dat de hond van een overleden schoonmoeder heeft opgenomen.

Deze hond voelt zich wel goed thuis bij deze mensen, maar blaft heel veel op straat tegen voorbijgangers en tegen bezoek. Ik ken de mensen zelf niet, maar "stuikelde" over dit probleem op mijn groepshyve.
Ik zou zo gauw niet weten wat ze hiermee aan moeten vangen, iemand een goed idee?

stuikelde = struikelde

Misschien dat het toch wel leuk is voor deze mensen en hond om een cursusje te doen op een hondenschool? Krijgen ze een lekker steuntje in de rug van . Op onze hondenschool mogen dergelijke 'gevallen' (herplaatsers, geadopteerde asieldieren) de cursus tegen half geld volgen. Misschien zijn er meer hondenscholen die zich hier specifiek mee bezig houden?

Ik denk niet dat het voor deze (oudere) mensen iets is om naar een hondenschool te gaan. Ze zouden wel zélf iets willen proberen om de hond wat minder te laten blaffen.
Ze hebben alleen geen idee wát.

Hoi Marianne,

Afleiden met voertjes.Zo gauw er een voorbijganger aankomt gaan ze de hond afleiden.Kaasje/worst in de hand en het hondje zijn naam noemen. Gebruik maken van het hongergevoel van de hond, ook zou men wat voertjes zoals kaasjes/rodiworst op de grond kunnen strooien.Is het hondje gek op een speeltje bijvoorbeeld balletje dan kan men het hondje afleiden met zijn speeltje.De hond kan doormiddel van de voertjes of spelen voorbijgangers gaan associëren met Hé leuk...voertje of speeltje. De baasjes zelf worden dan ook meteen een stuk interessanter voor de hond. De hond gaat zich meer op de baasjes concentreren als op voorbijgangers en zijn daarom een stuk leuker want dat levert immers wat op.

Het bezoek moet geen aandacht besteden aan de hond, pas als deze rustig is mag de hond aangehaald worden.Ook dan kan er een voertje gegeven worden als beloning.Zo kan de hond tot rust komen. Eventueel de hond voor dat er bezoek komt in de bench met een lekkere kluif.

Groetjes,
Wilma

Ja, Wilma, dat was ook het enige waar ik op kon komen. Eigenlijk zou ik dus ook niet weten wat ik die mensen verder zou kunnen vertellen, ik denk dan ook dat ik het maar hierbij ga houden.

Het zal voor die mensen misschien alleen niet meevallen om het hondje onderweg steeds iets lekkers te geven. Kleine hond, oudere mensen, dus... veel bukken!

Nou Marianne, ik weet niet hoe 'oud' deze mensen zijn, maar ik volg nu jachttraining met bas en ben echt een broekie vergeleken met de rest. Het is allemaal 60 en sommige wel 70 plus!!! Met een labradortje enzo, echt lief! gewoon om lekker buiten bezig te zijn!!!

Aandachtsoefeningen! Zorg dat de hond leert om naar de baasjes te kijken. Aandacht voor hen betekent geen aandacht voor iets anders kunnen hebben (een hond kan zich maar focussen op 1 ding tegelijk). De baasjes moeten in het gezichstveld van de hond gaan staan en goed rondkijken of er een hond aan komt. Eerst thuis de aandacht oefenen (paar keer per dag 3 minuutjes), eerst 1 sec. aandacht eisen en dit langzaam opbouwen tot bijvoorbeeld 1 minuut. Dan buiten oefenen waar er afleiding is. Het kan eventjes duren voordat er effect is, omdat dit toch aangeleerd zelfbelonend gedrag is (de hond blaft, de andere hond of mens gaat weg, de hond denkt nu dat hij ze weg heeft gejaagd met zijn geblaf).

Bij ons op school word de suggestie gedaan om het in scene te zetten. Dus een voorbijganger die niet doorloopt, waardoor de hond niet het gevoel heeft succesvol iemand weggejaagd te hebben.

Bij bezoek misschien het bezoek lekkers laten geven bij de deur? Dan leert de hond bezoek is leuk in plaats van het verdedigen van zijn territorium?

Bedankt voor jullie reacties.
Ik heb de aan eigenaresse van de hond gisteren al een aantal tips doorgegeven. Ze gaat ermee aan de slag, ik hoop binnenkort van haar te horen dat het de goede kant opgaat!